Ένα «cult» βιβλίο, που γράφτηκε το 1936 από τον ιστορικό Τέχνης Nikolaus Prevsner, προσδιόρισε τον William Morris και την εταιρεία του: «Arts and Crafts», η οποία αφοσιώθηκε στη σύλληψη και την παραγωγή εργοστασιακών έργων Τέχνης και υφασμάτων, ως τον πρωτοπόρο του βιομηχανικού σχεδίου (industrial design).
Η ιστορία του βιομηχανικού σχεδίου (Τέχνη επικεντρωμένη στην καθημερινή ζωή, η οποία παράγεται από μηχανές με βάση ανθρώπινες ιδέες) εξελίχθηκε μαζί με την πρόσφατη Ευρωπαϊκή Ιστορία. Η βιομηχανική σχεδίαση εξελίχθηκε μέσα από τη Γαλλική, τη Βελγική και την Ισπανική Art Nouveau και Art Deco· τον Ιταλικό, Γερμανικό και Αυστριακό φανξιοναλισμό και τη Σχολή του Le Corbusier. Κατόπιν, με τον Alvar Aalto, ο οποίος συνδύασε πρωτοποριακές τεχνικές με την παλιά Σκανδιναβική ξυλογλυπτική· το Μοντέρνο Στυλ εμφανίστηκε στην Ευρώπη αμέσως πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και κατέκτησε τον κόσμο τη δεκαετία του ’50. Από τότε το ευρωπαϊκό σχέδιο πέρασε μέσα από την ειρωνική επανάσταση της Ποπ-Αρτ (γνωστή για τα έργα από πλαστικό με ζωηρά χρώματα) και κατέληξε στο σύγχρονο Μετα-Μοντέρνο μείγμα μινιμαλισμού, κοινωνικο-οικολογικού προσανατολισμού και εξωτικής ατμόσφαιρας. Η ιστορία αυτή είναι μέρος της καθημερινής μας ζωής: ανάβουμε ένα φωτιστικό και βλέπουμε τον απόγονο του φωτιστικού, που σχεδίασε ο Gio Ponti· όταν ονειροπολούμε σε μία πολυθρόνα, πρέπει να ευχαριστούμε τον Le Corbusier, ενώ όταν φοράμε φούστες, οφείλουμε στη Mary Quant.

Επαναλειτουργία του Musée des Arts Decoratifs. Εξώφυλλο Δελτίου Τύπου.
Όροι χρήσης απροσδιόριστοι http://www.lesartsdecoratifs.fr/
Η ευρωπαϊκή παράδοση στο σχέδιο είναι ορατή σε πολλούς φορείς αφοσιωμένους στη μελέτη και συντήρηση «αρχαίων» αντικειμένων Τέχνης· στόχοι που πάντοτε είναι στενά συνδεδεμένοι με την έρευνα, την εκπαίδευση και το συνδυασμό νέων λειτουργικών λύσεων και στυλιστικών τάσεων. Παραδείγματος χάριν, η Triennale στο Μιλάνο δημιουργήθηκε την δεκαετία του ’30 και αποτελεί ακόμα μία πρωτοπόρα έκθεση των καλύτερων εταιρειών σχεδίου.
Οι ταξιδιώτες, που ενδιαφέρονται για τη βιομηχανική Τέχνη, μπορούν να αρχίσουν από το Λονδίνο, όπου, περιδιαβαίνοντας τα διάφορα τμήματα του Victoria and Albert Museum, μπορούν να δουν την εξέλιξη του σχεδίου από την πρώτη Παγκόσμια Έκθεση το 1851 μέχρι σήμερα. Το Τμήμα Σύγχρονου Σχεδίου διαθέτει μία μοναδική συλλογή αρχείων καλλιτεχνών και εκθέσεων, όπως το Millennium Festival (1999-2001). Δεν πρέπει επίσης να παραλείψουν το Design Museum (Μουσείο Σχεδίου) με τις πλούσιες συλλογές και τα εκπαιδευτικά εργαστήρια. Στο Ψηφιακό Μουσείο (Digital Museum) μπορούν ακόμα να ανακαλύψουν θεματικές συλλογές (για παράδειγμα την ιστορία του καθίσματος από το 1920) και ένα ψηφιακό αρχείο με πληροφορίες και φωτογραφίες των καλλιτεχνών .
To Μουσείο Σχεδίου Εσωτερικού Χώρου και Αρχιτεκτονικής – MoDA βοηθά να κατανοήσουμε το αντίκτυπο του Σχεδίου μέσα στο σπίτι μας. Το MoDA αποτελεί τμήμα του Πανεπιστήμιου του Middlesex, το οποίο διαθέτει αίθουσα μελέτης με πρόσβαση στα αρχεία· τα ψηφιακά αρχεία είναι διαθέσιμα και στο Διαδίκτυο στην διεύθυνση http://monet.mdx.ac.uk/.
Στον κόμβο MICHAEL υπάρχουν στοιχεία για πολλές ενδιαφέρουσες συλλογές αντικειμένων Τέχνης, όπως η συλλογή έργων του κινήματος Arts and Crafts στο Μουσείο Cheltenham . Πρόκειται για μία πολύ πλούσια συλλογή με κοσμήματα, κεραμεική και έπιπλα, που χρονολογούνται στην εποχή του αισθητικού κινήματος Arts and Crafts, το οποίο αναπτύχθηκε ως αντίδραση στη Βιομηχανική Επανάσταση, μεταξύ 1880 και 1900. Η συλλογή αντικειμένων του Brighton Museum and Art Gallery είναι οργανωμένη σε μία βάση δεδομένων με έργα Τέχνης του 20ού αιώνα και σύγχρονη μόδα, όπου μπορεί κάποιος να αναζητήσει διεθνούς φήμης σχεδιαστές όπως τον Salvador Dali και τον Jean Paul Gautier.
Η Γαλλία έχει να επιδείξει το Musée des Arts Decoratifs, με τρία παραρτήματα, το οποίο στεγάζει συλλογές έργων Διακοσμητικής Τέχνης, Δημοσιευμάτων, Μόδας και Υφασμάτων. Οι επισκέπτες μπορούν εκεί να δουν αντικείμενα του προηγούμενου αιώνα και ειδικότερα της Art Nouveau. Η βάση δεδομένων του Μουσείου δίνει την δυνατότητα μίας πρώτης επαφής με τα αντικείμενα βασιζόμενη σε θεματικές ενότητες, όπως παιχνίδια ή κοσμήματα. To Μουσείο Orsay πάλι είναι κατά ένα μεγάλο τμήμα του κατασκευασμένο από εξαιρετικό ξύλο και γυαλί, τύπου Art Nouveau, και περιλαμβάνει αριστουργήματα από όλη την Ευρώπη. Τα Αρχεία του Επιμελητή επιτρέπουν με ελεγχόμενη πρόσβαση στους χρήστες να ανακαλύψουν την κληρονομιά του Μουσείου.
Στην Ιταλία, εκτός από την Triennale που αναφέρθηκε παραπάνω, το Μουσείο Σχεδίου αποτελεί ένα ακόμα έργο, που θα υλοποιηθεί στο Μιλάνο. Αυτήν την στιγμή η μόνιμη συλλογή της Triennale με τα 600 αντικείμενα, καθώς και η μουσειακή αίθουσα του διάσημου σχεδιαστή Achille Castiglioni (σε μόνιμο δανεισμό) είναι τεκμήρια πειραματικής καινοτομίας και τεχνικής. Η The Triennale στεγάζει την Material ConneXion, το κέντρο δηλαδή τεκμηρίωσης πρωτοποριακών υλών προοριζόμενων για έργα βιομηχανικής Τέχνης.
Στην Ιταλία σήμερα εξαπλώνεται η τάση ίδρυσης «μουσείων εταιρειών». Τα μουσεία αυτά είναι προσανατολισμένα στην τεκμηρίωση της ιστορίας ενός συγκεκριμένου εμπορικού σήματος. Παραδείγματος χάριν, το Museo Piaggio στην Pontedera είναι ολόκληρο αφιερωμένο στη Vespa, τη διάσημη μοτοσικλέτα που σχεδιάστηκε τη δεκαετία του ’50 και αποτελεί ακόμα και σήμερα σύμβολο του ιταλικού ανέμελου τρόπου ζωής. Το Museo Salvatore Ferragamo στην Φλωρεντία επίσης εκθέτει τα παραδοσιακά υποδήματα, που έκαναν τη φίρμα γνωστή, ενώ κατά καιρούς διοργανώνει περιοδικές εκθέσεις μόδας με διάσημους σχεδιαστές.


